2. kwietnia – Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci


Z okazji Międzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci – przedstawiamy 5 bohaterów i bohaterek akademiowej opowieści. Różni ich wiele: miejsce zamieszkania, wiek, otoczenie, ALE łączy: wspólna pasja czytania książek oraz obecność w Akademii Przyszłości, w której mają szansę to zamiłowanie rozwijać. Niektórych bohaterów łączy także wspólny plan na przyszłość: pisanie!  

2. kwietnia jest tylko raz w roku, natomiast czytanie powinno odbywać się codziennie – jak mycie zębów. O podobieństwie tych dwóch czynności przeczytasz tutaj: Czytanie jak mycie zębów. Gościnny wpis Edyty Plich i Magdaleny Siekierzyńskiej – Akademia Przyszłości (akademiaprzyszlosci.org.pl) 

 „Każde Dziecko jest artystą. Problem w tym, jak pozostać artystą, kiedy się dorośnie” – sposób rozwiązania wysuniętej wątpliwości Pabla Picasso znają Wolontariusze_ki Akademii Przyszłości.

1. Rozdział: 12 kotów i podróż do Japonii – z Wałkiem?

W tym rozdziale akademiowej opowieści poznacie 11-letnia Julię, która w przyszłości chce zostać pisarką. Jak każda artystka, ma swoje małe ekstrawagancje, które sprawiają, że jej biografia staje się jeszcze bardziej ciekawa. Julii zdarza się gubić rzeczy lub zapominać o spotkaniu. Dziewczynka uwielbia opowiadać o Wałku, pluszowym kocie – który przypomina wałek do ciasta – często zabiera go na spotkania. Ona po prostu uwielbia koty, a w przyszłości chciałaby mieć ich jak najwięcej. Julia nie jest jedyną kociarą wśród pisarzy, np. Ernest Hemingway miał ich ponad 40.  

Przyszłą pisarkę fascynuje Japonia, uwielbia składać origami. W przyszłości chciałby pojechać lub zamieszkać w kraju Kwitnącej Wiśni.  

Julia bardzo lubi czytać książki, dlatego przy każdej okazji (np. czekania na lekcje) chodzi do biblioteki. I są tego efekty. Julia jest elokwentna – zawsze wie, co powiedzieć. Jeśli jakieś zadanie sprawia jej trudność lub zakłada, że tak będzie – mówi o tym. 

Julia wyznaje, że jej trudnością w szkole jest matematyka, dlatego, że jej nie rozumie.

2. Rozdział: Dobra magia – leczenie ludzi i zwierząt  

Patrycja lubi czytać książki. Powód? Bo: „uwielbiam sobie wyobrażać sceny, o których czytam”.  

Ma 9 lat i jest bardzo kreatywną i otwartą dziewczynką z ogromnymi pokładami energii. Nie ma problemu ze znajomością swoich mocnych stron, jest pewna swoich sukcesów i nie boi się o nich mówić. 

Na spotkaniach z Wolontariuszką Patrycja często sama proponuje sposoby na spędzenie wspólnego czasu.  

Wolontariuszka o ich współpracy: Chciałabym inicjować pomysły na zajęcia, które pogłębią jej artystyczne i kreatywne zdolności.  

Dziewczynka jest ambitna i chce uczyć się hiszpańskiego, dlatego wspólnie z Wolontariuszką będą uczyć się tego języka. „Nie zabraknie gier i zagadek logicznych – mówi Wolontariuszka – ponieważ widzę, że Patrycja lubi taką formę spędzania czasu”. 

3. Rozdział: Dosiąść smoka 

„Dosiąść smoka” to marzenie 9-letniego Filipa, który chce zostać pisarzem.  

Filip lubi dzielić się swoją pasją czytania i znajomością historii bohatera książek o Harrym Potterze. Jest chłopcem z inicjatywą, sam proponuje gry na spotkania z Wolontariuszką Akademii.   

Wolontariuszka Akademii o Filipie: Odkryłam duży zasób słów u Filipa, pasję czytania i otwartość na mnie oraz ciekawość naszych spotkań.  

Wolontariuszka o czasie spędzonym z chłopcem: Między innymi robiliśmy ćwiczenia dotyczące nazywania uczuć, wyrazów przeciwstawnych, z których układaliśmy wierszyki, opowiadania. Chciałabym rozwijać w Dziecku pasje czytania i pisania, bo Filip wykazuje duże chęci tworzenia, dzielenia się tym, czego doświadczył. 

Pod wpływem inspiracji z książek Filip lubi odgrywać scenki oraz przenosić opisane obrazy na papier, rysując.    

Filip jest bardzo żywiołowym Dzieckiem, otwartym na spotkania z Wolontariuszką, zawsze ma dużo do powiedzenia. 

4. Rozdział: Tajemniczy ogród i pies 

Anika ma 11 lat, planuje, żeby w przyszłości zostać pisarką i malarką oraz posiadać własny ogród.  

W opowieści o Anice wszystko ładnie się łączy: ogród, pragnienie tworzenia i bycie początkującą pisarką. To może przynieść zaskakujące owoce, jak w przypadku pewnego poety… Już Jan Kochanowski w XVI w. doceniał pracę twórczą w ogrodzie, pod lipą: „Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają, Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają” – to fragment z fraszki „Na Lipę”.  

Wolontariuszka o swojej Podopiecznej: Anika jest bardzo świadoma i wyrozumiała wobec tego, co dzieje się wokół niej. Potrafi nazwać dokładne powody swoich problemów.  

Dziewczynka jest gadułą i ma bardzo wiele do przekazania światu. Uwielbia opowiadać o wszystkim, co jest według niej ciekawe. Anika ma dobry kontakt z klasą, ale onieśmiela ją wizja odpowiadania na lekcjach. Boi się krytyki, jeśli nie uda jej się udzielić dobrej odpowiedzi na pytanie. Dziewczynka stara się dojrzeć w każdej osobie pozytywy. 

5. Rozdział: Zwiedzać miasto za granicą 

Włada w przyszłości chce zostać żurnalistką. Już w wieku 12 lat prezentuje cechy rasowej dziennikarki: ciekowość ludzi i świata oraz komunikatywność, a także umiejętność robienia zdjęć.  

Wolontariuszka o swojej Podopiecznej: Włada jest bardzo ciekawa ludzi i komunikatywna. Nasze spotkania to czas na rozmowy o potrzebach i marzeniach oraz obmyślanie sposobu ich realizacji. Aktualnie na spotkaniach uczymy się fotografii, poczynając od analogowej… Włada robi już sama zdjęcia.  

Dziewczynka potrafi także wsłuchiwać się w siebie i określać potrzeby. Nie ma problemu z mówieniem wprost: co lubi, a czego nie. Jest bardzo ambitna, z duszą artystki i masą energii.  

Rada od starszego kolegi po fachu pisarstwa i malarstwa, Henry’ego Millera:  

„Rozwiń w sobie zainteresowanie życiem takim, jakim je widzisz; w ludziach, w rzeczach, w literaturze, w muzyce – świat jest tak bogaty, wprost tętni skarbami, pięknymi duszami i ciekawymi ludźmi. Zapomnij się” 

Pozdrawia Was Blaszany Drwal i zaprasza do siebie – do Krainy OZ 😉  

Otwórz (książkę) się na przygodę.